Mi lasciai cadere sulla sedia della Kitchen, sentendo improvisamente la zwrotka gelida. Mia nonna era stan il mio punto di riferimento, kiedy moja matka era troppo impegnata a vendere attici per venire alle mie recite scolastiche. Jeśli nie wiesz o czym mówisz, natkniesz się na tę osobę: książkę, którą mam zanieść do gabinetu asystentki w lokalnym centrum asystentów.
„Se celebriamo il matrimonio a Riverside”, sussurrai, „lei non potrà venire”.
„Esatto”, disse Jason, posando la sua grande mano sulla mia. «Allora, mi è venuta un'idea folle. Czy to portassimo il matrimonio da lei?»
Alzai lo sguardo, sbattendo le palpebre. „Alla casa di riposo?”
„Perché no? Silver Meadows ma quel cortile meraviglioso. Non riesco a imaginare di sposarmi senza di lei. Stata lei dirmi che sarei stato idiota se non le avessi fatto la proposta.”
Lacrime mi pungevano gli occhi. Era una folia. Era antykonwencjonalna. Idealna epoka.
„Mamma e Catherine lo odieranno”, dissi, mentre una risata mi affiorava tra le Crime. „Lo detesteranno profondamente.”
«Questo è il nostro matrimonio», to Jason con voce ferma, riportandomi with i piedi per terra. «To nie jest usługa fotograficzna. Nawet do networkingu. Il nostro. Facciamolo dla Eleonory.
Hoguardato quest'uomo, jego niezwykły partner i ho annuito. „Facciamolo”.
Ma mentre acconsentivo, gelido terrore mi atakujący stomaco. Rodzina Conoscevo la mia. To nie tylko kwestia zmiany lokalizacji; Sarebbe stwierdza dichiarazione wojny.
„Non puoi fare sul serio.”
Głos Victorii Hartwell nie ogranicza się do jednej osoby; Squarciò il jazz d'ambiente di Lucato, włoskie bistro troppo caro che aveva scelto na brunch. Wszystko jest voltarono. Cameriere jest fermò a metà di una mescita.
„Dom riposo?” sibilò, abbassando la voce ma aumentandone l'intensità. «Jesteś w strukturze, w której alkohol ulega denaturacji i... deklinacja jest nieunikniona?»
Accanto a lei, Catherine nie zawsze ma ochronę swojego smartfona. I pollici scorrevano veloci sullo schermo, prawdopodobnie anulowane komentarze spam. „Mamma ha ragione, Liv. Not posso geolocalizzare una casa di riposo. Mam zwolenników si aspettano un certo stile. „Despair Chic” nie jest trendem roku”.
Feci un respiro profondo, stringendo the hand of Jason sotto il tavolo. „Nonna Eleanor nie podróżuje. Doktor Grayson nadal jest chiaro. Ona jest ptakiem i ptakiem jest w Silver Meadows.
«Jestem tu, żeby zdobyć czapkę Riverside!» Victoria sbatté la mano sul tavolo, twarzą w twarz. «Sapete quanto è imbarazante? Klienci są zapraszani do Dworku. Cosa dovrei dire loro? „Czy to właśnie chcesz zrobić dla dobroczynności?”
„Ditegli”, interweniuje Jason, głosem spokojnym i cichym, „che Olivia to jej nonna, wielkości jej rodziny”.
Wreszcie Catherine również nosiła osłonę i occhi. „Och, za przysługę. Risparmiaci il discorso da film of Hallmark. Ascolta, Olivia, pensa all'imagine che ne pochodnej. La gente parlerà. Diranno che è un „matrimonio da poveri”. Penseranno che Jason non possa permettersi una przyzwoita lokalizacja.”
„Katarzyna!” scatto Jason. „Basta così.”
„È la verità!” Catherine przewija przestrzeń, przede wszystkim w doskonałych fasetach. „Sai che il mese scorso ho guadagnato thecimila dolari solo z linkiem do stowarzyszenia? L'apparenza è moneta di scambio. Ti stai letteralmente svalutando.”
„Opinia waszych wyznawców nie jest pogańskim bollettem i tym, że nie przesądza o przyszłości szczęścia” – stwierdził autor głosem wieloletniego tremante, który został jeszcze mocniej nabyty. «Questo accadra. Con o senza di te.”
Resztę pasto podano w cichym soffocante, air densa di obrazi inespressi. Mentre ci alzavamo per andarcene, Victoria mi afferrò il braccio, le sue unghie curate che mi si conficcavano nella pelle.
„Pensaci bene, Olivia”, sussurrò, z occhi gelidi. «No mettere in imbarazzo questa famiglia. Se trasformi tutto in un circo, non aspettarti che io ne sia la direttrice.”
Jeśli napięcie jest scatto i nie ma innego, Catherine che la seguiva wychodzi un'ombra insipida. Leguardai allontanarsi, rendendomi conto che l'abisso che ci separava non riguardava solo la lokalizacja del matrimonio. Era una frattura fondamentale nelle nostre anime.
Jeśli nie masz pomysłu na quanto si sarebbe allargata quella crepa, to nie w tym przypadku sarebbe to uscito fuori.
Lekka pomeridiana w Silver Meadows była stonowana i przefiltrowana na najwyższym poziomie sali attività. Era całkowicie kontrastująca z atmosferą sterylną i przyjemną na brunch.
Martha Johnson, dyrektor struktury, giunse the mani, z wizja ragiante. „Un matrimonio qui? Och, Olivio, Eleanor sarà al settimo cielo. È passato così tanto tempo dall'ultima volta che abbiamo festeggiato qualcosa del genere”.
– Davvero bene? chiesi, osservando i graffi sul linoleum. «
