Niespodziewana propozycja
Po chwili Aaron spojrzał w stronę budynku, z którego wyszła Felicity.
– Gdzie pani pracuje? – zapytał.
– W Lakeview Grill – odpowiedziała automatycznie. – Jestem kelnerką.
Aaron skinął głową.
– Ta restauracja należy do mojej firmy.
Felicity poczuła, jak świat na moment się zachwiał. Szum ulicy przycichł, a jej dłonie zrobiły się nagle zimne.
Ze wszystkich ludzi w mieście właśnie ona pracowała w miejscu należącym do rodziny mężczyzny, którego ojcu codziennie przynosiła jedzenie.
Aaron sięgnął do samochodu i wyjął elegancką teczkę.
– Od dzisiaj – powiedział spokojnie – jest pani dyrektorką Lakeview Grill.
Felicity wstrzymała oddech.
– Co?
– Nie rozumiem – powiedziała szybko. – Nie mam doświadczenia. Ja tylko próbuję zapłacić czynsz. Nie wiem, czy…
Aaron przerwał jej łagodnie.
– Wybrała pani współczucie, kiedy nikt nie patrzył – powiedział. – To znaczy więcej niż najlepsze CV.
Spojrzał w stronę miejsca, gdzie siedział jego ojciec.
– A teraz potrzebuję kogoś, komu mój ojciec ufa.
Otworzył drzwi samochodu.
– Jedziemy po niego.
Felicity wsiadła do samochodu z drżącymi rękami. Skórzane siedzenia wydawały się zbyt miękkie, powietrze zbyt czyste, a cała sytuacja zbyt nierealna.
Gdy samochody zatrzymały się przy niedokończonym budynku, Harold siedział dokładnie tam, gdzie zwykle. Jadł powoli z plastikowego pojemnika – tego samego, który Felicity przyniosła mu poprzedniego wieczoru.
Kiedy zobaczył mężczyzn w garniturach, spanikował.
Spróbował wstać, ale zatrzymał się w pół ruchu.
Felicity natychmiast podeszła bliżej i przykucnęła przy nim.
– Wszystko w porządku – powiedziała spokojnie. – Jesteś bezpieczny.
Harold spojrzał na nią i napięcie w jego oczach powoli zniknęło.
– Felicity – powiedział, tym razem wymawiając jej imię bezbłędnie.
Wyciągnął rękę i ścisnął jej dłoń.
Aaron patrzył na tę scenę w milczeniu.
– Jedzie z nami – powiedział do ojca. – Możesz trzymać ją za rękę.
– Nie odchodź – wyszeptał Harold.
– Nie odejdę – odpowiedziała Felicity.
Tamtej nocy Harold spał spokojnie w bezpiecznym pokoju pod opieką lekarzy. Felicity siedziała obok, wciąż w swoim uniformie, wciąż niepewna, czy to wszystko nie jest snem.
Następnego dnia pojawiła się w Lakeview Grill jak zwykle.
Tyle że tym razem była nową menedżerką.
Personel szeptał między sobą. Ludzie patrzyli na nią z niedowierzaniem.
Poprzednia kierowniczka, Denise Parker, podeszła do niej z uśmiechem, który nie sięgał oczu.
– Więc to ty jesteś nową szefową – powiedziała chłodno.
Felicity odpowiedziała spokojnie:
– Nie prosiłam o to stanowisko. Ale zrobię wszystko, żeby dobrze wykonywać tę pracę.
Denise nachyliła się bliżej.
– Nie pasujesz tu – szepnęła. – Ludzie tacy jak ty nie zostają tu długo.
Felicity nie odpowiedziała agresją. Zamiast tego pracowała ciężej niż kiedykolwiek.
Nauczyła się prowadzić magazyn. Układać grafiki. Rozwiązywać konflikty. Słuchać pracowników.
Z czasem restauracja zaczęła działać lepiej niż wcześniej.
Klienci zauważyli zmiany. Obsługa była sprawniejsza, atmosfera cieplejsza, a zespół bardziej zgrany.
Jednak Denise obserwowała to wszystko z rosnącą złością.
Dwa tygodnie później pojawiła się wiadomość o audycie.
Dokumenty, rachunki i raporty miały zostać dokładnie sprawdzone.
Denise uśmiechnęła się wtedy w sposób, który Felicity zapamiętała na długo.
W kolejnych dniach zaczęły dziać się dziwne rzeczy. Znikały paragony. Pojawiały się podpisy, których Felicity nigdy nie złożyła. Dokumenty wyglądały tak, jakby ktoś próbował stworzyć dowody przeciwko niej.
Pułapka była coraz wyraźniejsza.
