Pokręciłem raz głową.
„To nie będzie konieczne, generale” – powiedziałem spokojny jak czołg. „Mam przeczucie, że dzisiaj się z tym uporają”.
Część 6 — Podium
Generał Miller odprowadził mnie do środka. Miejsca VIP. Pierwszy rząd.
Nie patrzyłem na nich, kiedy przechodziliśmy obok. Nie dałem im przyjemności, jaką była moja reakcja.
Za prywatnymi drzwiami zdjąłem trencz i złożyłem go jak zamknięty rozdział.
Pod spodem: biały mundur służbowy. Insygnia stopni gotowe.
Z wielką precyzją przytwierdziłem gwiazdki.
Klik.
Klik.
Prawda, już zużyta.
Na korytarzu Ethan odebrał nagrodę z wyćwiczonym wdziękiem. Podziękował tacie, mamie i Jessice.
Ani razu nie wspomniał mojego imienia.
Wtedy generał Miller wszedł na podium i cała sala zamarła. „Oddajemy cześć bohaterom, których widzimy” – powiedział. „Ale dziś oddajemy hołd bohaterce w cieniu: dowódczyni operacji Blackwater, której szczegóły zostały już ujawnione”.
Wśród publiczności rozległ się szmer.
„To dla mnie wielki zaszczyt móc zaprosić ją na scenę” – powiedział zdecydowanym głosem.
„Kontradmirał Sophia Hayes”.
Na chwilę zapadła cisza.
Potem wszyscy obecni w mundurach wstali – automatyczny, instynktowny gest szacunku.
Wszyscy wstali.
Z wyjątkiem mojej rodziny.
Aby zapoznać się ze szczegółowymi instrukcjami gotowania, przejdź na następną stronę lub otwórz
