Lesha, ubrana już w nienagannie wyprasowany garnitur, poprawiała krawat, wpatrując się w ogromny telewizor na ścianie. Kiedy mnie zobaczył, spojrzał na swój szwajcarski zegarek. „O, jesteś dziś do przodu”.
„Jak się miewa Ola?” Jego głos nie miał już tego ciepła, jakby recytował obowiązkowe zadania z porannego harmonogramu. Próbowałam to zignorować i powtarzałam sobie, że to przez stres w pracy. „Przespałam całą noc, uwierzysz?” Starałam się uśmiechnąć jak najszczerzej.
„Chcę, żeby wszystko było gotowe, zanim przyjdzie Walentyna Andriejewna”. Kiedy wróciłam do pracy, opiekę nad dziećmi przejęła moja teściowa, Walentyna Andriejewna. Oczywiście mogliśmy zatrudnić profesjonalną nianię, ale jej oferta znacznie odciążyła nas finansowo. A kto jest bardziej niezawodny niż babcia?
Zadzwonił dzwonek do drzwi. Spojrzałam na zegarek. Była dopiero 7:30 rano.
Walentyna Andriejewna zawsze przychodziła trochę wcześniej. Jej punktualność, wręcz pedantyczna, była jedną z tych cech, które jednocześnie mnie zachwycały i niepokoiły. Pospieszyłam, żeby otworzyć drzwi.
„Witaj, Lubo”. Moja teściowa stała w progu, wciąż z ciepłym uśmiechem na twarzy. Włosy miała starannie związane w kok.
Jej wieloletnie doświadczenie jako pielęgniarki oddziałowej w szpitalu prawdopodobnie odegrało tu pewną rolę. Emanowała z niej pewna wewnętrzna dyscyplina i porządek. Była dla mnie prawdziwym wybawieniem, zwłaszcza w pierwszych tygodniach.
„Jak się czuje nasza księżniczka? Wszystko w porządku. Wyobrażasz sobie, że spała dziś sześć godzin bez przerwy?” – odpowiedziałam z ulgą. Jak każda młoda matka, często byłam wyczerpana nocnymi płaczami, ale ostatnio wszystko zdawało się stabilizować.
Kiedy Walentyna Andriejewna wzięła Olę w ramiona, sprawdziła jej stan fachowymi i doświadczonymi gestami. Jego dłonie były tak zręczne, tak pewne siebie. „Och, moja dobra dziewczynko! To co, Olena, pobawimy się dziś z babcią?” Szykując się do pracy, wsłuchiwałam się w jego delikatny, uspokajający głos…
Aby uzyskać pełny dostęp, wejdź na stronę internetową lub kliknij otwartą stronę (>) i pamiętaj, żeby nie udostępniać znajomym na Facebooku.
