Mama urządziła wystawne przyjęcie i zablokowała mi drzwi. „To dla elity, a nie dla biednej samotnej matki takiej jak ty” – zadrwiła, podczas gdy jej koleżanki śmiały się ze starych ubrań mojego syna. „Idź gdzieś zmywać naczynia”. Uśmiechnęłam się i zadzwoniłam do menedżera. „Odwołaj przyjęcie” – powiedziałam. Mama zamarła, gdy uświadomiła sobie…

Mówią, że krew jest gęstsza niż woda, ale w mojej rodzinie krew była tylko kolejną walutą, którą wymieniano na pozycję społeczną. Całe życie byłam aktywem deprecjonującym w starannie wyselekcjonowanym portfolio mojej matki. Byłam błędem, artystką walczącą o przetrwanie, samotną matką, która „nie przykładała się do pracy”.

Jednak dziś wieczorem księga rachunkowa miała zostać zbilansowana.