Zimny jesienny deszcz zamienił żwirowy podjazd w błotnistą kałużę i sprawił, że okna przeciekały. Rozpaliłam ogień w kamiennym kominku. Owinęłam się w jedną ze starych flanelowych koszul Roberta i uporządkowałam dowody.
Trzy teczki. Jedna: finanse – długi Jamesa, przeszłość Belli, zdjęcia z kasyna. Druga: prawna – klauzula rozwiązująca, akt notarialny, dokumentacja Thomasa. Trzy: komunikacja – e-maile, SMS-y, nagrane rozmowy.
Potrzebowałam więcej. Więcej dowodów na to, że aktywnie próbują mnie oszukać. Więcej dokumentacji, która wytrzyma, jeśli sprawa trafi do sądu.
Potem przypomniałam sobie, że James powiedział, że Bella ma inwestorów. Prawdziwych inwestorów. Ludzi, którzy faktycznie inwestują w ich projekt ośrodka wypoczynkowego.
Jeśli uda mi się udowodnić, że zabiegają o inwestycje w nieruchomości, których nie posiadają, to jest to oszustwo. Jasne. Ścigalne.
Otworzyłam laptopa i wyszukałam Pinnacle Ventures i Rebeccę Stone.
Rezultaty były druzgocące. Cztery procesy w ciągu pięciu lat, każdy według tego samego schematu. Rebecca – Bella – zaprzyjaźniła się z zamożnymi rodzinami, zidentyfikowała cenne aktywa, przekonała je do zainwestowania w nieruchomości lub ich rozwoju, a następnie zniknęła z kapitałem, podczas gdy nieruchomości zostały wystawione na licytację.
Rodzina Reevesów z Montany straciła 2000-akrowe ranczo hodowlane. Rodzina Millerów z Oregonu straciła hotel nad wodą. Rodzina Pattersonów z Waszyngtonu straciła trzy kawiarnie i dom rodzinny.
Łączne straty we wszystkich sprawach wynoszą 4,8 miliona dolarów.
A ona nigdy nie siedziała w więzieniu. Dlaczego nie?
Poszperałem głębiej i znalazłem odpowiedź w dokumentach sądowych. Wykorzystywała firmy fasadowe, aby inwestycje wydawały się legalne. Zanim rodziny zorientowały się, co się dzieje, przelała pieniądze za granicę i złożyła wniosek o upadłość pod nazwą firmy.
Wyciągnęła wnioski z każdej sprawy. Stawała się coraz lepsza w zacieraniu śladów. Teraz skupiła się na naszym domku letniskowym.
Wydrukowałem wszystko, włożyłem do teczek, zrobiłem zdjęcie każdej strony i przesłałem wszystko na trzy różne konta w chmurze. Gdyby dowody rzeczowe zostały zniszczone, przynajmniej nadal mam kopie zapasowe.
Zadzwonił mój telefon. Nieznany numer.
„Dzień dobry, pani Gable. Tu Rick Sanderson. Jestem wykonawcą, którego polecił Dylan Thompson. Powiedział, że może pani potrzebować kogoś do naprawy”.
„Nie prosiłem o wykonawcę”.
„Wiem”, powiedział Rick. „Dylan się martwił. Powiedział, że pani syn zgłaszał różne roszczenia. Dylan pomyślał, że może pani potrzebować kogoś z sąsiedztwa, kogoś, kto mógłby udokumentować rzeczywisty stan nieruchomości, na wypadek gdyby musiała pani obalić fałszywe twierdzenia o koniecznych naprawach”.
Zrozumiałem od razu. „Zgłasza się pani jako świadek”.
„Zgłaszam się na oficjalną wycenę pani domu do pani dokumentacji. Bezpłatnie”.
„A jeśli mój syn skłamał na temat stanu domku” – zapytałem – „to dlaczego to zrobiłeś?”.
Głos Ricka złagodniał. „Moja matka przeszła przez coś podobnego. Jej drugi mąż próbował doprowadzić do jej ubezwłasnowolnienia, żeby móc zarządzać jej majątkiem. Zanim się dowiedzieliśmy, przeniósł już połowę jej majątku. Nie chcę, żeby coś takiego przydarzyło się komuś innemu, skoro mogę pomóc”.
„Kiedy możesz wpaść?”
„Mieszkam 20 minut drogi stąd. Jeśli masz teraz czas”.
„Dopilnuję, żeby kawa była gotowa” – powiedziałem.
Rick Sanderson przyjechał białym pick-upem z napisem Sanderson and Sons Construction na boku. Mężczyzna po pięćdziesiątce, z rękami naznaczonymi pracą i oczami, które widziały zbyt wiele trudności.
Przeszedł ze mną przez trzy godziny po terenie. Sprawdził wszystkie instalacje: elektryczną, wodno-kanalizacyjną, grzewczą, a także dach, fundamenty i szambo. „Twój brat dbał o ten dom jak o katedrę” – powiedział Rick, robiąc notatki na swoim tablecie. „Dach został wymieniony sześć lat temu. Powinien wytrzymać jeszcze dwadzieścia lat. Ogrzewanie jest stare, ale działa idealnie. Zlecał coroczny przegląd. Fundamenty są z litego kamienia. Bez pęknięć. Rury są miedziane, oryginalne, z 1923 roku. Cenne. Ludzie płacą teraz nawet więcej za takie rzemiosło”.
„Więc jeśli ktoś twierdzi, że potrzebne są gruntowne naprawy” – powiedziałem – „to kłamie”.
„Kłamałby albo próbował usprawiedliwić niepotrzebne prace”. Pokazał mi swoje notatki. „Sporządzę to formalnie, poświadczone notarialnie. Jeśli będzie ci to potrzebne do celów prawnych”.
„Będę potrzebował”.
Skinął głową. Nie pytał dlaczego. To nie było konieczne.
Zanim wyszedł, Rick dał mi swoją wizytówkę. Na odwrocie miał…
