Nie zareagował. „Możesz to kwestionować, ale sprawa musi zostać rozwiązana, zanim wyjdziesz”.
Reklama
„Była tu już wcześniej”.
Odczułam ulgę. „Chciałabym zapłacić osobno, proszę. I chciałabym dać ci, Mayo, napiwek”.
Chloe zaśmiała się nerwowo. „Mówisz poważnie?”
Nikt jej nie odpowiedział.
Głos Mai był cichy, ale stanowczy. „Chcę tylko upewnić się, że wszyscy będą traktowani sprawiedliwie. Wrócę z czekami”.
Chloe zaczęła grzebać w torebce. „Mógłbyś to po prostu ukryć, Evan. Naprawdę, to jest żenujące”.
Pokręciłam głową. „Nie chodzi o pieniądze, Chloe. Chodzi o kłamstwo”.
Zamilkła i wpatrywała się w telefon, jakby chciała zniknąć.
Reklama
„Nie musieliście robić sceny. Żadne z was.”
Kiedy Maya wróciła, podsunęłam jej swoją kartę. Chloe podała mi swoją, zaciskając szczękę.
„Przepraszam” – powiedziała Maya, nie bez złośliwości. „Ale ta karta została odrzucona”.
Kierownik nadal stał obok niej. „Musisz okazać inną formę płatności”.
Chloe zbladła. Sięgnęła po kolejny banknot i mruknęła: „To tylko bankowe”.
Ręce jej drżały, gdy próbowała ponownie. Tym razem się udało, ale szkody już zostały wyrządzone.
Sięgnęła po torebkę, niepewnie się w niej bawiąc, jej pewność siebie całkowicie zniknęła. Nie spojrzała na mnie, próbując kolejną kartę.
Reklama
„Ta karta została odrzucona”.
Obserwowałam ją, a potem złapałam wzrok Mai.
Skinęła mi lekko głową, drobnym, szczerym gestem, którego znaczenia nie do końca rozumiałam. „Niech to cię nie zniechęci do randek, dobrze?”
Uśmiechnęłam się szeroko. „Dziękuję. Za wszystko”.
Potem odezwała się kierowniczka. „Proszę pani. Jeśli nie będzie pani mogła zapłacić rachunku, może pani pracować jako zmywaczka przez następne dwa tygodnie. Ale ostrzegam, pani piękne paznokcie będą zniszczone”.
Chloe westchnęła.
***
Było zimno na zewnątrz, a światła miasta migotały na mokrym asfalcie. Zamiast jechać prosto do domu, nagle podjechałam pod mieszkanie Erin. Odebrała, gdy zadzwoniłam drugi raz.
Reklama
Niech to cię nie zniechęci do randek, dobrze?
„Hej, jesteś zajęta?” zapytałam.
„Brzmisz dziwnie. Czy randka była naprawdę aż tak zła?”
„Nieźle. Po prostu… historia. Mogę przyjść?”
Jej głos złagodniał. „Oczywiście, że nie! I mam lody”.
***
Dziesięć minut później siedziałem na kuchennym stołku, podczas gdy Erin grzebała w swojej zamrażarce.
„No, wyjmij to!” powiedziała, podsuwając mi kufel piwa i butelkę sosu czekoladowego. „Wyglądała tak jak na zdjęciach, czy to wszystko podróbka?”
„Hej, jesteś zajęta?”
Reklama
„Tak, jest. Na początku nawet myślałem, że to będzie udany wieczór”.
Erin podała mi miskę pełną czekolady i pokrojonych truskawek.
„Mówisz tak, jakby miało się pojawić jakieś „ale” wielkości Teksasu”.
Uśmiechnąłem się i opowiedziałem jej o randce.
Erin zmrużyła oczy. „Nie zapłaciłeś jej, prawda?”
„Nie”. Wziąłem łyżkę lodów, czując jednocześnie chłód i ulgę. „Ale kelnerka ją skonfrontowała. Podobno Chloe ciągle robi takie rzeczy”.
„Nie zapłaciłeś za to, prawda?”
„Chwileczkę, serio? To seryjna oszustka, która rzuca homarami?”
Reklama
Pryknęłam. „Mniej więcej. Jej karta została nawet odrzucona. Nigdy nie byłam tak wdzięczna za niezręczną ciszę”.
Erin pokręciła głową, a potem szturchnęła mnie. „Jestem z ciebie dumna, Ev. W końcu nauczyłaś się najpierw naprawić siebie”.
Uśmiechnęłam się. „To dziwne. Po raz pierwszy od dawna czuję się… szanowana. Przynajmniej sama”.
Trąciła łyżką o moją. „To wszystko, co się liczy. A teraz dokończ swój deser lodowy”.
Oboje się roześmialiśmy, śmiechem, który rozgrzewa serce i sprawia, że świat staje się trochę lżejszy.
Tego wieczoru opuściłam Erin z uczuciem ulgi, wiedząc, że o szacunek – zwłaszcza mój własny – nigdy nie należy prosić zbyt wiele.
