Moja córka nazwała mnie „egoistką”, bo poszłam na pogrzeb siostry zamiast niańczyć jej dzieci. „Wybrałaś zmarłą kobietę zamiast nas” – zadrwiła, po czym zmieniła zamki, żeby mnie nie wpuścić. Następnego ranka wstrzymałam wszystkie płatności. Kiedy jej czeki zaczęły być bez pokrycia, zdała sobie sprawę, że nie jestem tylko babcią; jestem jej bankiem.

Rozdział 1: Pierwsze zaniedbanie
„Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłam, tak mi się odwdzięczasz?”

To były dokładnie te słowa, które wyrzuciła mi z siebie moja córka – głuchy, brzęczący dźwięk wibrował w słuchawce. Właśnie poinformowałam ją, całkiem spokojnie, że nie mogę odwołać pogrzebu mojej siostry, żeby zająć się jej dziećmi przez weekend. Moja własna siostra nie żyła dokładnie od trzech dni, a cała zdolność przetwarzania informacji w umyśle mojej córki została pochłonięta przez jej zaburzony plan weekendu.