Moja rodzina śmiała się, kiedy przybyłam sama na inaugurację mojej siostry. „Nie mogła nawet znaleźć daty” – kpili. Ojciec nagle warknął i popchnął mnie przed tłum, wywołując śmiech i szepty. Wyprostowałam się i powiedziałam spokojnie: „Zapamiętaj ten moment”. Dwadzieścia minut później gospodarz wrócił na scenę, aby ogłosić nową przewodniczącą. W sali zapadła cisza, gdy wywołano moje nazwisko.

Rozdział 1: Nieprzyjemne przyjęcie
Obsidian nie był tylko miejscem; był manifestem. Położony w sercu najbogatszej dzielnicy miasta, jego imponująca architektura, zadbane ogrody i niesławna ekskluzywność uczyniły go klejnotem w koronie wyższych sfer. Zapewnienie sobie miejsca w wielkiej sali na sobotni wieczór oznaczało, że albo urodziłeś się w bogatym, wielopokoleniowym gronie, albo wydałeś małą fortunę, żeby udawać, że tak jest.

Dziś wieczorem moja młodsza siostra Mia robiła to drugie, w całości sfinansowane przez rodzinę swojego nowego męża.