Moja teściowa traktowała mnie jak „poszukiwaczkę złota” przez pięć lat, każąc mi szorować podłogi, a jednocześnie przechwalając się wysoko płatną pracą syna. Na firmowej gali wielkanocnej próbowała wyprosić mnie z firmy przez ochronę. Ochroniarz spojrzał na nią, a potem skłonił się przede mną. „Witamy z powrotem, proszę pani”. Odwróciłam się do teściowej i powiedziałam: „Ma pani rację – pani syn ma świetną pracę. A jako jego prezes, zwalniam go”.

Rozdział 2: Zaproszenie Brzydkiego Kaczątka
Atmosfera w domu uległa zmianie wraz ze zbliżaniem się Vance Global Easter Gala. Było to najbardziej ekskluzywne wydarzenie w nowojorskim kalendarzu korporacyjnym, wieczór, podczas którego fortuny się zbijały, a reputacja rujnowała się przy whisky single malt.

Julian Sterling był w stanie gorączkowej próżności. Spędził trzy godziny z krawcem w naszej sypialni, poprawiając klapy smokingu, które nie mogły ukryć jego miękkich, idealnie prostych ramion.

„Nie idziesz, Eleanor” – powiedział Julian, patrząc mi w oczy w lustrze, gdy składałam jego jedwabną poszetkę. „To wydarzenie o wysokiej stawce. Prezes – sama Żelazna Królowa – może się pojawić. Nie mogę pozwolić, żebyś tam gadał o „wartościach małego miasteczka” czy czymkolwiek innym, podczas gdy ja staram się o partnerstwo”.

„Ale Julian, powiedziałeś, że powinnam wspierać twoją karierę” – powiedziałam, przechylając głowę. Poczułam znajomy, gorzki ukłucie w gardle. To był mężczyzna, którego kiedyś myślałam, że kocham, zanim zdałam sobie sprawę, że „uratował” mnie tylko dlatego, że uważał mnie za pustą kartę, na której mógł narysować swoją własną wielkość.

Weszła Beatrice, a na jej ustach pojawił się okrutny uśmiech. Rzuciła zmiętą plastikową torbę na łóżko. W środku leżała jaskrawa, poliestrowa sukienka z wyprzedaży w mdłym, neonowym odcieniu zieleni. Pachniała chemicznymi barwnikami i tanią siłą roboczą.

„Och, pozwól jej przyjść, Julian” – Beatrice zaśmiała się, wydając dźwięk tłuczonego szkła. „Każda królowa potrzebuje