Radio agenta Rodrigueza trzeszczało od najnowszych wiadomości. Kan zatrzymana w sądzie. Morrison aresztowana w domu. Ale Walsh… – głos ucichł. Walsh nie żyje, proszę pana. Najwyraźniej popełnił samobójstwo. Zostawił list ze swoim przyznaniem się do winy. Crawford poczuł mieszaninę ulgi i przerażenia. Spisek się rozpadał, ale jeden z przestępców wolał odebrać sobie życie niż stawić czoła sprawiedliwości. O 8:55 zadzwonił telefon Crawforda.
To był gubernator Richards. „Jim, na podstawie dowodów, które przedstawiły mi twoje kontakty w FBI, udzielam natychmiastowego zawieszenia wykonania wyroku. Wyrok śmierci Sary Mitell jest zawieszony do czasu zakończenia śledztwa”. Kiedy Crawford się rozłączył, zdał sobie sprawę, że dokonali niemożliwego. Mając zaledwie pięć minut, uratowali życie niewinnej kobiecie. Do godziny 10:00 FBI aresztowało troje pozostałych przy życiu spiskowców.
Zobacz więcej
pies
Psy
Przesłuchania rozpoczęły się natychmiast w oddzielnych pomieszczeniach lokalnego biura w Houston. Robert Kane siedział naprzeciwko agenta Martineza, w pogniecionym drogim garniturze i całkowicie pozbawiony pewności siebie. Przez 15 lat był najbardziej szanowanym prokuratorem w hrabstwie Harris. Teraz groziło mu dożywocie. Nagrania są fałszywe, upierał się Kane, ale w jego głosie brakowało przekonania. Ktoś próbuje mnie wrobić. Martinez położył tablet na stole i odtworzył jeden z plików audio.
Głos Kana wypełnił pomieszczenie, omawiając, jak podłożyć dowody przeciwko Sarze. To nie ja, powiedział słabo Kan. Panie Kanie, mamy ekspertów od analizy głosu, którzy zeznają, że to rzeczywiście pański głos. Mamy również wyciągi bankowe z wpłat Davida Mitchella na kontrolowane przez pana konta. Grożą panu zarzuty spisku w celu popełnienia morderstwa, oszustwa i utrudniania wymiaru sprawiedliwości. Kan zbladł. Po godzinie przesłuchania w końcu się załamał. „To nie powinno się tak wydarzyć”, powiedział, chowając twarz w dłoniach.
David powiedział, że to będzie zwykły przypadek oszustwa. „Nigdy nie sądziłem, że Sara zostanie stracona”. W innym pokoju detektyw Morrison milczał, odmawiając odpowiedzi na jakiekolwiek pytania. Ale dowody przeciwko niemu były przytłaczające. Nagrania wyraźnie wskazywały, że zgodził się na podłożenie odcisków palców i resztek prochu. Tymczasem meksykańska policja odnalazła Davida Mitchella w małym mieszkaniu w Tijuanie. Żył wygodnie pod nazwiskiem Richard Stone, mając 15 milionów dolarów skradzionych na nowe życie.
Zobacz więcej
Psy
pies
Po konfrontacji z jego prawdziwą tożsamością, David próbował uciec. Policja zatrzymała go trzy przecznice dalej z walizką pełną gotówki i fałszywymi dokumentami. „To wszystko pomyłka” – protestował David, gdy zakładano mu kajdanki. „Jestem Richard Stone. Nic nie wiem o Davidzie Mitchellu”. Ale kiedy agenci FBI odtworzyli mu nagrania, twarz Davida ujawniła prawdę. Jego własny głos, mówiący o zamordowaniu bezdomnego i wrobieniu żony, był niepodważalny.
„Jak ci się to udało?” David zażądał, w końcu zrzucając maskę spokoju. „Byłem bardzo ostrożny. Nikt nie wiedział o planie poza naszą czwórką. Jego żona wiedziała” – odpowiedział agent Martinez. „Nagrała wszystko i ukryła dowody tam, gdzie nigdy byś nie wpadł na pomysł, żeby zajrzeć”. Twarz Davida wykrzywiła się z wściekłości. „Sara, to niemożliwe. Nie była na tyle mądra, żeby cię oszukać. Była na tyle mądra, żeby uratować własne życie” – powiedział Martinez – „i zrobiła to z pomocą psa, który kochał ją bardziej niż ty”.
List pożegnalny dr. Walsha, znaleziony obok jej ciała, zawierał wszystkie wyznania. Przyznał się do sfałszowania autopsji i zmiany dokumentacji dentystycznej. Jego poczucie winy w końcu zwyciężyło nad chciwością. 16 marca 2018 r. Po 18 godzinach śledztwa i weryfikacji dowodów Sara Mitchell wyszła z więzienia Hansville jako wolna kobieta. Gubernator Richards zwołał konferencję prasową o godzinie 14:00 z Sarą u boku na schodach Kapitolu Stanowego.
