Claire powoli się odwróciła i wróciła na stację. Tłum wokół niej szumiał – obcy ludzie spieszący się dokądś – ale nie czuła się już zagubiona.
Jej umysł wirował od pytań, a serce ogarniał dziwny spokój. Jak Mark mógł czuć, co się z nią dzieje, skoro go tam nie było? Czy to było szczęście? Intuicja? A może coś większego – coś, czego słowa nigdy nie zdołają w pełni opisać?
Idąc, jej myśli powędrowały ku wspólnym latom. Drobnym rzeczom, które czyniły ich miłość wyjątkową. To, jak Mark zawsze zdawał się dzwonić, kiedy najbardziej go potrzebowała. Chwile, kiedy kończył za nią zdania albo jakimś cudem wiedział, kiedy jest zła, zanim jeszcze wypowiedziała słowo.
Może to wcale nie było nic mistycznego. Może to była po prostu miłość – taka, która łączy dwie dusze tak mocno, że dystans, cisza, a nawet strach nie są w stanie jej rozerwać.
Obecność, która chroni
