„Potrzebujemy twojej pomocy” – zaczęła Helen słodkim głosem, który przyprawił mnie o mdłości. „Ślub twojej siostry… cóż, wymyka się spod kontroli”.
Thomas odchrząknął. „Rodzina Juliana jest przyzwyczajona do pewnego standardu życia. Zarezerwowaliśmy już miejsce i dekoracje, ale koszty są wyższe niż się spodziewaliśmy”.
Czekałam. Potem odezwała się Helen. „Mieliśmy nadzieję, że będziesz mógł wziąć udział. Przy 75 000 dolarów reszta kosztów powinna być pokryta”.
Na chwilę zapadła cisza w sali. Na ich twarzach można było wyczytać pewne oczekiwanie, jakby to była najnormalniejsza rzecz na świecie, oczywisty obowiązek dziewczyny, która osiągnęła sukces. Wpatrywałam się w nich, czekając na puentę. Nie nadeszła.
„Pozwól mi to wyjaśnić” – powiedziałam. „Odmówiliście udzielenia mi poręczenia w postaci niewielkiej pożyczki studenckiej, która pozwoliłaby mi pójść na studia”.
