„OTWÓRZCIE TĘ TRUMNĘ NATYCHMIAST!” – krzyk gospodyni, który nagle przerwał pogrzeb mojej matki i sprawił, że moja żona wyszeptała: „Nie waż się jej wierzyć…” – i w tym właśnie momencie wszystko zaczęło się walić.

„Twoja matka potrzebuje dobrej opieki, Andrew” – powiedziała.

„Ona zapomina o różnych rzeczach”.

„Nie musi już sama brać leków”.

„Jest bezbronna. Pozwól mi się wszystkim zająć”.

Uwierzyłam jej.

Ufałam mu.

A teraz rzeczywistość uderzyła mnie prosto w twarz.

4. Powinnam była zauważyć powolny upadek.

Element