Po rozwodzie z mężem on i jego matka śmiali się, przekonani, że nie wytrzymam bez nich miesiąca. Nie kłóciłam się. Po prostu zaprosiłam ich na urodzinową kolację miesiąc później. Założyli, że mam problemy i pojawili się z trzydziestoma krewnymi, gotowi mnie upokorzyć. Ale kiedy przyjechali i zobaczyli, jak wygląda moje życie, zaczęli mnie błagać, żebym wróciła.

Linda usiadła obok niego, mrużąc oczy i lustrując twarz Sarah. „Wyglądasz na szczuplejszą” – skomentowała natychmiast. „Zakładam, że źle się odżywiasz? Zupki instant?”

„Po prostu jestem zajęta pracą, Linda” – odpowiedziała Sarah, spokojnie popijając latte. „Produktywność spala kalorie”.

„Praca?” – prychnął Ethan. „Jaka praca? Handel detaliczny? Sprzątanie?”

„Konsultacja” – odpowiedziała Sarah niejasno.

Ethan położył dłoń na jej dłoni. Jego dłoń była wilgotna. To przywołało falę wspomnień – żadnych dobrych.

„Sarah” – powiedział, a jego głos zniżył się do protekcjonalnego tonu, którego nienawidziła. „Wiem, że starasz się być silna. Ten garnitur to miły dodatek. Znalazłaś go w sklepie z używaną odzieżą? Pasuje idealnie”.

„To taki zwyczaj” – powiedziała Sarah.

„Dobra” – zaśmiał się nerwowo Ethan. „Słuchaj, kochanie. Nie musisz już udawać. Rozmawialiśmy z mamą. Wiemy, że minęło sześć miesięcy. Mieszkanie musi być okropne. Ta samotność musi cię zabijać”.

„Jesteśmy gotowi ci wybaczyć” – wtrąciła Linda, krzyżując ramiona. „Za rozwód. Z