Serce waliło mu jak młotem.
Przypomniał sobie ostrzeżenie Doñi Teresy.
„Niektórych sekretów lepiej nie wyjawiać”.
Ale w tym momencie pragnienie poznania prawdy było silniejsze.
Chwycił klamkę.
I powoli ją przekręcił.
Ku swojemu zaskoczeniu…
Nie były już zamknięte.
Powoli otworzył drzwi.
W pokoju panowała ciemność.
Ale kiedy zapalił światło, zobaczył pokój, który wydawał się nietknięty, jakby nikt go nie ruszał od śmierci żony.
Łóżko wciąż tam stało.
Jej ubrania wciąż tam były.
A na stole leżały ich zdjęcia.
Marco wziął głęboki oddech, rozglądając się dookoła.
Ale podchodząc do stołu, zauważył coś dziwnego.
Małe pudełko, którego nigdy wcześniej nie widział.
Powoli je otworzył.
W środku były stare dokumenty…
i list.
List podpisany przez jego zmarłą żonę.
Gdy Marco zaczął czytać jego treść, wyraz jego twarzy powoli się zmienił.
Ponieważ list ujawnił coś, czego nigdy się nie spodziewał.
Sekret dotyczący jej śmierci.
A ten sekret…
był bezpośrednio związany z Doñą Teresą.
W tym momencie drzwi za nim nagle się otworzyły.
Staruszka powoli weszła do pokoju.
Cisza.
Ale jej spojrzenie było zimne.
Ciąg dalszy na następnej stronie
