„Pięćdziesiąt procent sukcesu” – powiedziałem, chowając telefon.
„Zabierz mnie teraz do biura. Muszę natychmiast brać się do pracy”.
W drodze do siedziby Sterling Logistics, Alex wręczył mi legitymację pracowniczą i list powołania.
Dyrektor finansowy. Dyrektor finansowy.
Uniosłem brwi.
„Czy powierzasz mi to stanowisko od razu?”
„Nie ufam ci” – odpowiedział krótko Alex. „Ufam twojej nienawiści i twoim umiejętnościom”.
„To stanowisko zajmowała wcześniej Mélanie, była główna księgowa, która pociągała za sznurki. Zwolniłem ją. Oddaję pałeczkę w twoje ręce”.
„Trzymasz w swoich rękach władzę nad życiem i śmiercią. Wykorzystaj ją mądrze”.
Trzymałem list i czułem jego ciężar.
To nie była byle jaka praca. To był miecz obosieczny. Zamknąłem oczy i wyobraziłem sobie schemat organizacyjny Sterling Logistics, który studiowałem całą noc.
Mélanie może i była rozwiedziona, ale nadal była głównym udziałowcem i znała wiele tajemnic handlowych. Jej defraudacja nie mogła być odosobnionym przypadkiem.
Musiała mieć siatkę wspólników.
Moją misją było zerwanie wszystkich tych więzi, odizolowanie Melanie, a przede wszystkim znalezienie dowodów na to, że ona i Kevin spiskowali w celu prania pieniędzy.
Sprawiłbym, żeby Kevin pożałował, że kiedykolwiek zlekceważył księgowego.
Samochód zatrzymał się przed trzydziestopiętrowym szklanym wieżowcem, w samym sercu dzielnicy finansowej.
Alex wysiadł i obszedł budynek dookoła, żeby otworzyć mi drzwi samochodu. Ten szlachetny gest nie był skierowany do mnie, ale do setek pracowników obserwujących nas z holu.
„Gotowa?” zapytał cicho Alex.
„Zawsze” odpowiedziałem z wysoko uniesioną głową, idąc obok niego. Od tego momentu wojna oficjalnie się rozpoczęła.
Mój telefon zaczął gwałtownie wibrować, gdy tylko przekroczyłem próg prywatnej windy dla prezydenta.
Szybkie spojrzenie na ekran to potwierdziło.
„Kevin”.
Pozwoliłem telefonowi dzwonić, aż włączyła się automatyczna sekretarka. Zaraz potem znowu zaczęła dzwonić bez przerwy.
Moje milczenie było najbardziej wyrafinowaną formą tortury psychologicznej, jaką mogłem mu zafundować w tym momencie.
W międzyczasie Kevin prawdopodobnie kompletnie tracił rozum w swoim luksusowym apartamencie w Tribeca. Wyobrażałem to sobie doskonale: rzuca telefon na kanapę, z jaskrawoczerwoną twarzą i krąży po pokoju jak szaleniec.
Mélanie stała tam, marszcząc brwi i pytała go, co się stało.
A kiedy pokazywał jej zdjęcie, które mu wysłałem, jego makijaż zaczynał pękać.
Kiedy winda dotarła na trzydzieste piętro, spokojnie odebrałem telefon.
„Halo?” – Mój głos brzmiał tak spokojnie, jakbym rozmawiał z dostawcą.
«Ava, co to jest? Co to za zdjęcie? To montaż, prawda?» Głos Kevina wrzeszczał przez telefon, drżąc z paniki.
Nie mógł w to uwierzyć. A raczej nie śmiał.
«Myślisz, że mam czas nauczyć się Photoshopa?» prychnęłam.
«Czarny tusz na białym papierze. Pieczęć państwowa. Jesteś przedsiębiorcą, Kevin. Nie widzisz różnicy między prawdziwym dokumentem a podróbką?»
«Kiedy go poznałaś? Byłaś mi niewierna?» Kevin zaczął mnie nękać.
Klasyczna mowa o skandalu z płaczącym złodziejem.
«Nie oceniaj innych według własnych standardów», przerwałam, a mój głos stał się ostrzejszy.
«Sfinalizowałaś nasz rozwód w tajemnicy. Sąd wydał wyrok. Prawnie rzecz biorąc, byłam singielką.»
«To, z kim się ożenię, to moja sprawa. »« A tak przy okazji, czy nie sypiasz z byłą żoną mojego nowego męża?»
« W kategoriach biznesowych można by to nazwać uczciwą umową.»
Kevin oniemiał.
W oddali usłyszałem, jak Melanie wyrywa jej telefon z rąk.
« Ty mała suko! Myślisz, że możesz tak po prostu wejść do Sterling Logistics? Dopóki ja tu jestem, nigdzie się nie wybierasz.»
« Cześć, Melanie», odpowiedziałem cichym, ale jadowitym głosem.
« Mylisz się. Nie weszłam po prostu po drabinie. Weszłam jako prawowita żona prezydenta, jako pani domu.»
« Ty natomiast jesteś teraz jedynie akcjonariuszem. Cudzoziemcem.»
« Ach, i zapomniałem wspomnieć, że właśnie przyjąłem stanowisko dyrektora finansowego. »
« Moim priorytetem dziś rano jest przeprowadzenie pełnego audytu wszystkich zaległych należności między Sterling Logistics a Ku Construction, firmą mojego drogiego byłego męża. »
« Nie śmiałabyś! » krzyknęła Melanie.
« Dlaczego? » naciskałam.
« Słyszałam, że Ku jest winna Sterlingowi znaczną kwotę za materiały przygotowawcze do projektów, które jeszcze się nie rozpoczęły. Jako nowy dyrektor finansowy uważam ten dług za poważne ryzyko finansowe. »
« Chyba muszę natychmiast odzyskać te pieniądze. »
« Avo, zrób to
