Teściowa niechcący dodała do mnie kopię wiadomości w wątku mailowym z 50 krewnymi, obstawiając, jak długo potrwa moje „tandetne” małżeństwo z jej synem. Nie odwołałam ślubu. Zamiast tego, kiedy ksiądz zapytał, czy ktoś ma coś przeciwko, włączyłam projektor. Mina pana młodego, gdy wyszłam sama, była bezcenna.

Nie tylko odwołałam ślub; ja go spaliłam. I użyłam ich własnych słów jako paliwa.

Mówią, że małżeństwo z „bogatą staruszką” jest jak wejście do bajki. Wyobrażasz sobie ciężkie aksamitne zasłony, weekendy w Hamptons i siatkę bezpieczeństwa utkaną z funduszy powierniczych i rodowodu. Ale dla mnie ta bajka była ponura – niczym z baśni braci Grimm, w której księżniczka nie zdobywa zamku; zostaje zjedzona przez wilka, podczas gdy książę patrzy, zerkając na zegarek.