W pokoju zapadła cisza.
„Przepraszam?” – zadrwił doktor Sterling. „Eleno, jesteś histeryczna. Hormony…”
„Widziałam przelew” – skłamałam. No, częściowo. Widziałam wypłatę z funduszu rodzinnego, ale nie wiedziałam, gdzie się podziały pieniądze. Teraz wiem. „Pięćdziesiąt tysięcy dolarów. Wczoraj”.
Victoria zmrużyła oczy. „Zwariowałaś. Podpisz ten dokument”.
„Nie” – odpowiedziałam.
Rozdział 2: Druga opinia
Wyprostowałam się. Wytarłam żel z brzucha ręcznikiem papierowym.
„Niczego nie podpiszę” – powiedziałam. „I nie usunę ciąży”.
„Rzucasz własne życie na niebezpieczeństwo!” – krzyknęła doktor Sterling. „To dziecko nie jest zdolne do życia! Jeśli stąd wyjdziesz, podpisujesz wyrok śmierci na dziecko i na siebie!” »
« Czy to twoja oficjalna diagnoza lekarska? » Zapytałam, wstając.
« Tak! » wykrzyknął Sterling. « Jestem ordynatorem oddziału położniczego! Moje słowo jest prawem w tym mieście! »
« To zabawne », powiedziałam, grzebiąc w torbie. »Bo doktor Hemmings się z tobą nie zgadza«.
Chwyciłam teczkę. Grubą, niebieską teczkę medyczną.
Sterling zesztywniał. « Kto? »
« Dr Elizabeth Hemmings », powiedziałam. « Kierownik Oddziału Medycyny Płodowej w Johns Hopkins. I dr Gupta z Mount Sinai. I dr Liu z Mayo Clinic. »
Rzuciłam teczkę na biurko. Wylądowała z głuchym hukiem.
« Odwiedzam ich od trzech dni », powiedziałam. »Poleciałam do Baltimore. Poleciałam do Nowego Jorku. Zrobiłam USG 4D w wysokiej rozdzielczości. Zrobiłam rezonans magnetyczny płodu. Zrobiłam badanie kariotypu.
Otworzyłam plik. Wskazałam na stronę podsumowania, która była pogrubiona.
Płód jest zdrowy. Prawidłowy rozwój. Nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości kardiologicznych ani neurologicznych.
„Wszyscy mówili to samo” – powiedziałam. „Mój syn jest idealny. Jest w 90. percentylu wzrostu. Jego serce jest silne. Jego mózg rozwija się znakomicie”.
Twarz Victorii zbladła. Spojrzała na Sterlinga. «Marcus? Mówiłeś…»
«Ona… musiała być u kilku szarlatanów!» wyjąkał Sterling, a pot perlił mu się na czole. «Te raporty mogą być sfałszowane!»
«Dr. „Hemmings jest autorką podręcznika, który masz na półce” – powiedziałam, wskazując na książkę za nim. „Czy nazywasz ją szarlatanką?”
Zrobiłam kolejny krok w stronę Sterlinga.
„Nie zauważyłeś żadnych wad” – powiedziałam. „Widziałeś tylko rekompensatę finansową. Zobaczyłeś macochę, która mnie nienawidzi i chce się mnie pozbyć. Myślałeś, że mnie nastraszysz i zmusisz do zabicia własnego dziecka, żeby mogła zaaranżować „lepsze” małżeństwo dla swojego syna”.
„To pomówienie!” krzyknęła Wiktoria. „Chcę tylko tego, co najlepsze dla Daniela!”
„Chcesz mieć wszystko pod kontrolą” – powiedziałem.
Włożyłem rękę do kieszeni. Wyjąłem długopis.
„A pan, doktorze Sterling” – powiedziałem, unosząc długopis – „właśnie dopuścił się pan błędu medycznego, oszustwa i spisku mającego na celu wyrządzenie krzywdy”.
„O co chodzi?” – mruknął Sterling, wpatrując się w długopis.
„To dyktafon” – uśmiechnąłem się. „Działa odkąd weszłam do poczekalni. Mam nagrania, na których diagnozujesz śmiertelną chorobę, która nie istnieje. Mam nagrania, na których naciskasz na mnie, żebym natychmiast dokonała aborcji. Mam nagrania, na których kłamiesz o możliwości przeżycia zdrowego płodu”.
Sterling osunął się na krzesło. Wyglądał, jakby miał zaraz zwymiotować.
Rozdział 3: Pozwolenie
„Oddaj mi ten długopis” – syknęła Victoria, rzucając się na mnie.
Cofnęłam się o krok. „Nie dotykaj mnie, Victoria. Jeśli mnie dotkniesz, dodam napaść do listy”.
„Eleno, bądź rozsądna” – błagała Victoria, natychmiast zmieniając taktykę. „Możemy znaleźć rozwiązanie. Ja… Po prostu się martwiłam! Zostałam źle poinformowana!” – powiedział mi Marcus… »
« Nie zawiedź mnie, Victoria! » krzyknął Sterling. « To ty do mnie przyszłaś! Powiedziałaś, że chcesz rozwiązać problem! Zaproponowałaś mi współpracę w nowej klinice! »
« Zamknij się! » krzyknęła Victoria.
« Ja też mam to nagranie » powiedziałem. « Dziękuję, Marcus. »
Chwyciłem torbę.
« Tak to się właśnie stanie » powiedziałem.
« Doktorze Sterling, zniszczy pan ten formularz zgody. Wydrukuje pan moją dokumentację medyczną z dzisiaj, tę, którą komputer automatycznie zapisał, zanim ją pan usunął. A potem zrzeknie się pan prawa do wykonywania zawodu lekarza. »
« Moje prawo jazdy? » jęknął Sterling. « Mam rodzinę. »
« Ja też » powiedziałem, dotykając brzucha. « A pan próbował go zabić. »
Odwróciłem się do Victorii.
« Ty też. »
Victoria wyprostowała się i próbowała odzyskać panowanie nad sobą. »Nie może mi pan grozić. Jestem Vance’em. Mam prawników.
« Jestem tego pewien.
