Cokolwiek powiedziała, wszystko się zmieniło.
Daniel zbladł. Zadrżał, po czym gwałtownie wstał i krzyknął: „Jestem niewinny! Mogę to udowodnić!”. Nie stawiał oporu; płakał, przytłoczony nagłą nadzieją.
Dzięki kamerom monitoringu dyrektor więzienia Mitchell zauważył, że coś się zmieniło. W ciągu godziny podjął ryzykowny krok i poprosił o 72-godzinny areszt.
„Mała dziewczynka była świadkiem czegoś” – powiedział w biurze prokuratora generalnego. „I myślę, że skazaliśmy niewłaściwego człowieka”.
Wiadomość o opóźnieniu dotarła do emerytowanej adwokatki Margaret Hayes. Zszokowana wcześniejszymi niepowodzeniami w uratowaniu niewinnego klienta, przejrzała akta Daniela. To, co odkryła, było alarmujące.
Prokurator, który doprowadził do skazania Daniela – obecnie sędzia Alan Brooks – miał powiązania finansowe z młodszym bratem Daniela, Michaelem Fosterem. Wkrótce po aresztowaniu Daniela, Michael odziedziczył większość rodzinnego majątku. Tymczasem żona Daniela, Laura, badała podejrzane dokumenty finansowe, zanim została prawdopodobnie zamordowana.
Emily, która obecnie mieszka pod opieką wuja Michaela, przestała mówić po wizycie w więzieniu. Zamiast tego rysowała. Jeden z jej rysunków przedstawiał mężczyznę w niebieskiej koszuli stojącego nad leżącą na ziemi kobietą. Daniel nigdy nie miał niebieskiej koszuli.
Michael zawsze je nosił.
Niecałe 30 godzin przed egzekucją Margaret odebrała telefon od Ethana Reyesa, byłego ogrodnika rodziny, który zaginął lata wcześniej.
„Widziałem, co się stało” – powiedział. „I to jest większe, niż myślisz”.
Laura Foster nie zginęła tamtej nocy. Ethan odnalazł ją ledwo żywą i pomógł jej uciec, zanim Michael zdążył dokończyć dzieła. Ciało z pobliskiego szpitala zostało błędnie zidentyfikowane na podstawie sfałszowanej dokumentacji dentystycznej. Laura była ukrywana przez pięć lat – w ciąży i w strachu.
Ethan miał nagrania: Michaela grożącego Laurze i sędziego Brooksa omawiającego, jak postępować z Danielem i Emily. Kiedy Margaret spotkała Laurę w kryjówce pod San Antonio, stanęła twarzą w twarz z kobietą, którą świat uważał za zmarłą.
Laura wciąż żyła i była gotowa zeznawać.
Po powrocie do Huntsville Daniel w końcu zrozumiał, co wyszeptała mu córka:
