Kiedy pan Harris Samuels przeczytał mi swój osobisty list, list, w którym przeprosiny starannie przeplatały się z wdzięcznością, poczułam, jak coś ściska mnie w piersi. Nie triumf. Ulga.
Kiedy zapytali mnie, czy przyjęłam spadek, zaskoczyłam wszystkich.
„Nie chcę domu” – powiedziałam. „Przekazuję go w darowiźnie”.
Jednakże przyjęłam udziały.
Na zewnątrz miasto wydawało się inne. Lżejsze.
Kilka miesięcy później dom stał się centrum dla kobiet odbudowujących swoje życie. Sale konferencyjne stały się miejscami, gdzie mój głos nabierał znaczenia. Adrian stawał się coraz mniejszy w mojej pamięci z każdą stawianą przeze mnie granicą.
Sprawiedliwość przyszła późno, ale w pełni.
I po raz pierwszy od lat bez wahania stanęłam w swoim życiu.
Zrób to koniecznie. Myślę o Emily Rowan, która zrobiła wszystko, co w jej mocy, aby dowiedzieć się więcej o swoim życiu. Adrian Walsh chce wiedzieć, co może, a czego nie może już robić. Eleanor Walsh jest synem Adriana, który robi to wszystko i robi to. Lillian Moore rozmawiała z Adrianem podczas tej pracy. Samuel Whitlock rozmawiał z Adrianem; powiedział, że to on powinien to wszystko robić. Leonard Harris jest jednym z najlepszych przyjaciół kraju. Dana Fletcher jest jedną z najlepszych osób.
