„Wtedy cię znalazłam” – powiedziała. „I nigdy cię już nie stracę”.
Bo czasami sprawiedliwość nie krzyczy.
Przychodzi cicho. I uderza dokładnie tam, gdzie trzeba.
Zatrzymałem się na światłach i zamarłem: moja córka stała na ulicy i żebrała, trzymając w ramionach mojego wnuka.
