Nowa pokojówka nigdy nie przypuszczała, że wiejski dom w górach będzie krył coś mroczniejszego niż kurz.
Od pierwszego dnia Clara to czuła – coś zimnego za marmurem, coś dziwnego w sposobie, w jaki Verónica, żona milionera, wydawała polecenia z uśmiechem, który nie sięgał jej oczu. Ricardo del Monte rzadko bywał w domu, ciągle w podróży, zawsze przekonany o bezpieczeństwie swojej rodziny.
Wtedy, pewnej nocy, z piwnicy, której wszyscy unikali, dobiegł cichy, ludzki dźwięk.
Clara powtarzała sobie, że to nic takiego. Rura. Przeciąg. Jej wyobraźnia.
Ale dźwięk powrócił – bliżej, wyraźniej – jakby ktoś próbował zostać usłyszany.
Chwyciła latarkę i zeszła po schodach.
W zakurzonym mroku zobaczyła parę wyczerpanych oczu patrzących na nią zza zamkniętej bramy – niewidzialnego więźnia, którego tożsamość mogła zrujnować nazwisko del Monte. Na górze wiejski dom pozostał nieskazitelnie czysty: idealnie utrzymane ogrody, lśniące samochody, uprzejmy śmiech. Ale Clara zaczęła wyczuwać kłopoty – szepty pod schodami, brak klucza, kamerdyner ostrzegający kogoś, żeby dobrze zamknął piwnicę. Metalowe drzwi miały ciężką kłódkę… i zapach, który wywoływał u niej mdłości.
Aby uzyskać szczegółowe informacje, odwiedź stronę internetową lub kliknij otwartą stronę (>) i pamiętaj, żeby nie udostępniać znajomym na Facebooku.
