Po rozmowie podeszła młoda dziewczyna.
„Skąd wzięłaś odwagę?”
Adriana spojrzała na nią i zobaczyła siebie sprzed siedmiu lat.
„Odwaga to nie brak strachu. Odwaga to świadomość, że możesz wszystko stracić – i mimo to wybór właściwego postępowania”.
Tego wieczoru Adriana wróciła do Flores, swojego starego mieszkania, z którego nigdy się nie wyprowadziła, mimo że mogłaby mieszkać gdzie indziej. Czekała na nią matka z herbatą i ciastem.
„Jesteś szczęśliwa?” – zapytała matka.
Adriana zastanowiła się przez chwilę.
„Jestem wolna”.
Za oknem miasto wciąż się kręci. Inne fabryki wciąż działają. Inne rodziny wciąż zarabiają na czyimś trudzie. Ale teraz wiedzą, że ktoś ich obserwuje.
Nie Valenzuela.
To Solís.
A w nowo otwartej kancelarii prawnej w Microcentro kolejny stos akt leżał równo ułożony na biurku. Adriana otworzyła pierwszy odcinek.
„Rodzina Herrera – wstępne śledztwo”.
Uśmiechnęła się.
Nie chodzi o zemstę.
Ale to dlatego, że system w końcu ma przeciwwagę.
I tym razem nie musiała ukrywać, kim jest.
