Emily. Cześć, Emily. A propos jutra. Ach, przepraszam za jutro.
Pożyczam Johna. Ale czy George nie będzie zły z powodu frekwencji na uroczystości ukończenia szkoły, Sarah? O czym ty mówisz? Oczywiście, nie powiedziałam George'owi, że uroczystość jest jutro…
Powiem mu po ceremonii. Byłam zszokowana, gdy dowiedziałam się, że George nie wie o harmonogramie uroczystości ukończenia szkoły. Po dalszym dociekaniu okazało się, że Emily nie poinformowała George'a o żadnych wydarzeniach w przedszkolu, a John pełnił rolę ojca w przedszkolu, co przyprawiło mnie o zawrót głowy swoim egoizmem.
Zaczekaj chwilę, Emily. Czy to nie jest skrajnie nierozsądne? To brak szacunku dla George'a, i to tylko dlatego, że jest przyjacielem z dzieciństwa, prawda?
Co się stało? Sarah, jesteś przerażająca. No to do zobaczenia jutro. Zaczekaj, Emily. Trzęsłam się ze złości na Emily, która jednostronnie się rozłączyła.
Mimo wszystko, w końcu wyprasowałem koszulę, przygotowałem krawat i następnego ranka odprowadziłem Johna na ceremonię ukończenia szkoły przez Emmę.
Od tamtej pory… Emily i John zaczęli spotykać się częściej, od raz w miesiącu do raz w tygodniu, a potem do trzech razy w tygodniu.
W końcu nawet George zdawał się mieć pewne podejrzenia i pewnego dnia, gdy Johna i Emily nie było, odwiedził nas sam.
Przepraszam, że odwiedziłem cię późno w nocy. Coś mnie dręczy. Czy chodzi o nich dwoje? Tak, chciałbym, żebyś to sprawdził.
George pokazał mi historię GPS, którą zainstalował w samochodzie Emily. Wynikało z niej, że trzy razy w tygodniu nocowała w hotelu.
Przez wszystkie te dni Emily wychodziła z Johnem i sam widok twarzy George'a wystarczył, żebym zrozumiał, co to oznacza.
Co chcesz zrobić, George? Chcę się na nich zemścić. Na mnie też. Nie mogę im wybaczyć, że nas zdradzili po tym wszystkim czasie. Zaczęliśmy potajemnie planować zemstę.
Najpierw zwiększyłam swoje dochody, ponieważ oszczędzałam, zajmując się domem i opiekując się Emmą.
Moje dochody drastycznie spadły. George przeszedł na pracę zdalną. A kiedy Emily i John wychodzili, przyprowadzał Emmę do mnie i razem się nią opiekowaliśmy.
Ani Emily, ani John nie zdawali sobie sprawy, że wiemy o ich związku i udało nam się zebrać niezbite dowody.
Kiedy zebraliśmy wystarczająco dużo dowodów i byliśmy gotowi się zemścić, odkryliśmy szokującą prawdę o Emmie.
George i ja wahaliśmy się z podjęciem decyzji, ale oboje zgodziliśmy się, że nie chcemy skrzywdzić młodej Emmy, więc postanowiliśmy poczekać z zemstą, aż będzie dorosła.
Jednak, mimo że postanowiliśmy wytrzymać 10 lat, dotknęła mnie poważna choroba. Potrzebowałam długoterminowej hospitalizacji i nawet w najlepszym razie nie wypisano by mnie ze szpitala przez co najmniej dwa lata.
Chociaż mogłam pracować ze szpitala, byłam pewna, że będę musiała zmniejszyć liczbę obowiązków.
Po poinformowaniu George'a o sytuacji, skonsultowałam się z Johnem. Jednak reakcja Johna nie różniła się od tej, którą prezentowaliśmy podczas luźnej rozmowy…
Em, będę cię odwiedzać od czasu do czasu. Czułam, że John nie żywi już do mnie żadnych uczuć, ponieważ nawet nie pytał o mój stan zdrowia ani o nazwę choroby.
W rzeczywistości John odwiedzał mnie tylko raz w miesiącu lub raz na dwa miesiące. A po 15. urodzinach Emmy zaczęła się dziwnie zachowywać.
Chociaż odwiedzała mnie prawie codziennie zaraz po moim pobycie w szpitalu, po 15. urodzinach stała się zdystansowana.
Jednak ani George, ani ja nie potrafiliśmy zrozumieć, dlaczego i byliśmy zdezorientowani. Nawet gdy pytaliśmy Emmę, mówiła tylko: „Nie martw się tym”. Ostatecznie jednak dowiedzieliśmy się przyczyny od Johna, który rzadko się pojawiał.
Hej, minęło trochę czasu. No, minęło. John, który całkowicie zmienił się w olśniewającą postać, wszedł bez pukania.
Po miesiącu niewidzialności John po prostu wcisnął mi wizytówkę adwokata od rozwodów, nawet nie pytając.
Wszystko w porządku? A może jak się czujesz, rozwodząc się z żoną, która nie pracuje? Płac mi 1000 dolarów miesięcznie alimentów. Taka jest umowa. Więc uważaj na siebie. – powiedział John, uśmiechając się od ucha do ucha.
Obok niego Emily objęła Johna ramionami z podobnym wyrazem twarzy. – Dobrze, rozwiedźmy się. Zgodziłam się mimochodem, co na chwilę zaskoczyło Johna.
Ale szybko wymienił uśmiechy z Emily. Dobrze, że John nie był typem, który zbyt głęboko się zastanawia. Dlatego mój plan tak dobrze zadziałał. Po otrzymaniu od Johna powiadomienia o sfinalizowaniu rozwodu, postanowiłam rozpocząć zemstę na nich obojgu.
Sprawię, że będą płakać z okazji mojego powrotu do zdrowia. Natychmiast zaczęłam działać. Najpierw skontaktowałam się z George'em w sprawie przeniesienia do innego szpitala. Następnie poinformowałam mojego prawnika, że od teraz będzie pośredniczył między stronami.
George również zaczął działać w tym samym czasie. Przeprowadził się z Emmą w pobliże mojego nowego szpitala i zaczął mnie często odwiedzać.
Emma nadal miała ponury wyraz twarzy, ale cieszyłam się, że odwiedzała mnie codziennie. Większość moich rzeczy była już w pokoju szpitalnym.
Powiedziałam więc Johnowi, żeby pozbył się…
