Moja rodzina śmiała się, kiedy przybyłam sama na inaugurację mojej siostry. „Nie mogła nawet znaleźć daty” – kpili. Ojciec nagle warknął i popchnął mnie przed tłum, wywołując śmiech i szepty. Wyprostowałam się i powiedziałam spokojnie: „Zapamiętaj ten moment”. Dwadzieścia minut później gospodarz wrócił na scenę, aby ogłosić nową przewodniczącą. W sali zapadła cisza, gdy wywołano moje nazwisko.

Rozdział 1: Nieprzyjemne przyjęcie.
Obsidian nie był tylko miejscem spotkań; był manifestem. Położony w sercu najbogatszej dzielnicy miasta, jego imponująca architektura, zadbane ogrody i niesławna ekskluzywność uczyniły go klejnotem w koronie wyższych sfer. Aby zapewnić sobie miejsce w wielkiej sali na sobotni wieczór, należało albo urodzić się w bogatej rodzinie, albo wydać małą fortunę, żeby udawać, że się ją ma.

Dziś wieczorem moja młodsza siostra Mia poświęciła się temu drugiemu, a całe przedsięwzięcie zostało w całości sfinansowane przez rodzinę jej nowego męża.