Moja siostra błagała, żebym wprowadziła się do mojego apartamentu za milion dolarów. „Nie powinnaś mieszkać sama – rodzina jest razem” – nalegała. Kiedy odmówiłam, poczekała, aż wyjadę w podróż służbową, włamała się do środka i pozwoliła swoim dzieciom grzebać w moich rzeczach. Po powrocie nic nie powiedziałam – po prostu po cichu sprzedałam apartament bezwzględnemu prokuratorowi federalnemu. Tydzień później klęczała, błagając mnie, żebym ją uratował.

1. Inwazja na sanktuarium
Nigdy nie sądziłam, że będę musiała stać się duchem dla własnej rodziny, żeby poczuć się bezpiecznie we własnym domu.

Penthouse był moją fortecą. Położony wysoko nad tętniącymi życiem ulicami centrum, stanowił sanktuarium okien sięgających od podłogi do sufitu, miękkich, szarych mebli i cichych, skąpanych w słońcu poranków. To była przestrzeń, na którą pracowałam piętnaście wyczerpujących, osiemdziesięciogodzinnych tygodni przez piętnaście długich lat. To było coś więcej niż kolekcja drogich nieruchomości – to było pierwsze miejsce, które naprawdę, całkowicie, należało do mnie po tym, jak brutalny, druzgocący rozwód sprawił, że poczułam się jak intruz we własnym życiu.