„Moja teściowa ciągle powtarzała: »Poślizgnęła się pod prysznicem – to był tylko wypadek«, jakby powtarzanie tego wystarczająco często miało sprawić, że to prawda. Milczałam, aż lekarz spojrzał na moje siniaki, potem na mnie i powiedział: »Te obrażenia nie świadczą o upadku«. W tym momencie po raz pierwszy zobaczyłam panikę na jej twarzy. Myślała, że ​​łazienka ukryje to, co się stało. Zapomniała, że ​​prawda zostawia ślady”.

Rozdział pierwszy: Złota klatka
Dzień, w którym moja teściowa próbowała zamaskować napaść jako niezdarny wypadek w łazience, zaczął się od rozbitej butelki lawendowego szamponu, zamkniętych dębowych drzwi i kłamstwa, które wygłosiła z tak bezbłędną perfekcją, że brzmiało niemal jak prawda.

Nazywam się Jenna Wallace. Od osiemnastu miesięcy byłam żoną Travisa, mężczyzny, którego ambicje dorównywały jedynie jego ślepej uwadze na kobietę, która go wychowała. Ponieważ Travis przyjął lukratywny, tymczasowy kontrakt inżynieryjny w Dallas, a my agresywnie przeznaczaliśmy każdą wolną złotówkę na zaliczkę za nasz własny dom, mieszkałam obecnie z jego matką, Susan Wallace. Jej rozległy, nieskazitelny dom w stylu kolonialnym stał na zadbanym akrze ziemi tuż za Tulsą w Oklahomie.