„Po śmierci mamy znalazłem list ukryty za lustrem w jej komodzie. Był od taty, datowany na rok moich urodzin. Napisał: »Wiem, że nie jest moja, ale będę ją kochał jak własną córkę. Jeśli kiedykolwiek powiesz jej prawdę, powiem jej, co zrobiłeś«. Mama nigdy mi nie powiedziała. Tata zmarł 10 lat temu. Na odwrocie listu był numer telefonu. Mężczyzna, który odebrał, znał moje imię, zanim się odezwałem”.

Rozdział 1: Anatomia kłamstwa
Nazywam się Mera Shaw. Mam trzydzieści cztery lata i przez trzydzieści cztery lata żyłam w historii, która była pieczołowicie skonstruowana, pięknie oprawiona i całkowicie pusta.

Trzy tygodnie temu stałam w deszczu i patrzyłam, jak ziemia odzyskuje moją matkę, Lindę Shaw. Dwa tygodnie temu wróciłam do domu, który mnie wychował – budowli z cedru i sekretów – aby rozpocząć makabryczną pracę rozmontowywania życia. Powietrze w korytarzu było zastałym grobowcem jej obecności: pudrowy zapach lawendowego kremu do rąk kontrastował z kwaśnym, żrącym zapachem cytrynowej pasty do drewna. To były zapachy „domu”, ale bez niej wydawały się drwiną.