Po tym, jak moje mieszkanie się zawaliło, poszedłem do córki i poprosiłem ją, żeby na jakiś czas u mnie zamieszkała.

Spojrzałam na niego ze łzami w oczach i poczułam, że Bóg przyszedł mi z pomocą w tygodniu, w którym wszystko wydawało się stracone.

Mój dom może i się zawalił, ale moje życie nie.

Bo czasami prawdziwa rodzina to nie ta, która zamyka przed tobą drzwi.

To ona je otwiera.