A potem za nimi poruszyło się krzesło.
Wszyscy się odwrócili.
Mężczyzna w ciemnoszarym garniturze wstał.
Nie martw się. Przerażający. Opanowany.
Prawnik rozpoznał go pierwszy.
„Proszę pana… Reed?”
Vanessa zmarszczyła brwi.
Ethan zamrugał. „Kim pan jest?”
Mężczyzna szedł krok po kroku, aż stanął za Emily. Delikatnie położył jej dłoń na ramieniu.
„Jesteś gotowa, kochanie?”
Słowo uderzyło jak grom z jasnego nieba.
Ethan zamarł.
Vanessa upuściła telefon.
Emily skinęła głową. „Tak, tato”.
W pokoju zapadła cisza.
Przypomniał sobie nazwisko.
Alexander Reed.
Właściciel budynku. Dyrektor Reed Financial. Człowiek, który mógł decydować o losach firm.
Ethan zbladł.
„Czekaj… co?”
Alexander wziął podpisane dokumenty, spokojnie je przekartkował, a potem spojrzał na Ethana.
„Więc to ty jesteś tym człowiekiem, który uważał, że moja córka jest nic niewarta”.
Ethan próbował odzyskać równowagę.
„Z całym szacunkiem, to prywatna sprawa”.
Alexander obserwował go, a potem lekko się uśmiechnął.
„Przestała być prywatna, kiedy ją upokorzyłeś”.
Vanessa próbowała przemówić.
„Nie wiedzieliśmy…”
Ciąg dalszy na następnej stronie
