O godzinie dwunastej apartament został sfotografowany.
O trzeciej pokazany dwóm kupcom, którzy mieli gotówkę.
O szóstej jeden z nich złożył ofertę tak agresywną, że wydawała się niemal osobista.
Przyjęłam ją przed kolacją.
Sprzedałam apartament za gotówkę.
Czterdzieści osiem godzin później przelałam pieniądze na chronione konto, spakowałam się, zostawiłam meble, zostawiłam dzieła sztuki, zostawiłam monogramowane szlafroki Adriana wiszące w szafie jak opuszczona skóra — i wsiadłam na lot zagraniczny.
Bez biletu.
Bez adresu korespondencyjnego.
Tylko jedna ostatnia wiadomość.
„Miłych Malediwów.”
