Stewardesa powiedziała, że jedzenie „nie jest dla kogoś takiego jak ty” – to, co dziecko zrobiło później, zmieniło całą linię lotniczą na zawsze.
Rozdział pierwszy: Lot, który miał pozostać niezauważony
Gdyby Helen Moore zapytano tego ranka, czego pragnie najbardziej, nie odpowiedziałaby: spokoju, radości ani ulgi. Po latach wymuszonych uśmiechów i wyćwiczonego opanowania na wysokości przelotowej, te myśli straciły swoją moc. Pragnęła – cicho i gwałtownie – lotu bez incydentów. Bez incydentów. Bez nazwisk wymienianych w ocenach okresowych. Bez przypomnienia o tym, jak blisko była utraty kariery, której broniła przez połowę życia.
