Najpierw zbadałem pieniądze. „Firma nieruchomości” Dereka była przykrywką dla firm-wydmuszek i rosnącego zadłużenia. Tracił mnóstwo pieniędzy. Potem odkryłem motyw. Sarah założyła ogromny fundusz powierniczy dla Leo, ale Derek miał dostęp do odsetek tylko tak długo, jak Leo był pod jego opieką. Gdyby Leo… „zniknął” lub zmarł w okolicznościach, które można by przypisać jego „zaburzeniom”, kapitał wracałby do prawnego opiekuna.
O 4:00 rano obserwowałem przez teleobiektyw, jak Derek wjeżdżał na podjazd. Nie pakował walizek do przeprowadzki. Wyrzucał worek na śmieci czarnego wykonawcy.
Poczekałem, aż wróci do środka, i wtedy ruszyłem. Byłem „szarym człowiekiem” w cieniu, duchem w flanelowej koszuli. Wyjąłem worek z kosza na śmieci.
Wróciłem do ciężarówki i rozłożyłem zawartość. To nie były śmieci. To były dowody. Zniszczone dokumenty, poskładane na nowo, ujawniły formularz zmiany beneficjenta polisy na życie – wykupionej na Leo zaledwie dwa tygodnie temu. Był tam również rozkład lotów w jedną stronę do Kostaryki.
Ale coś mi nie pasowało. Serce waliło mi w piersi, gdy ponownie spojrzałem na plan podróży. Była na jedną osobę. Jedno miejsce. Derek.
Chwyciłem anonimowy telefon i zadzwoniłem do starego znajomego z czasów pracy w Siódmej Grupie, mężczyzny o imieniu Gus, który specjalizował się w analizie cyfrowej.
„Potrzebuję przeglądu rezerwacji lotu, Gus. Natychmiast” – powiedziałem.
Minuty wydawały się godzinami. Patrzyłem na dom przez lornetkę. W sypialni paliły się światła. Derek był aktywny.
„Frank” – głos Gusa brzmiał zimno w głośniku. „Sprawdziłem listy pasażerów. Ma bilet dla siebie na jutro rano o 8:00”. Ale przyjrzałem się bliżej jego ostatnim wyszukiwaniom i lokalnemu forum w darknecie, które odwiedza. Nie zabiera tego chłopaka do Kostaryki, Frank.
Czytaj dalej, klikając przycisk (DALEJ 》) poniżej!
