Powiedzieli, że nigdy nie wyjdę za mąż. W ciągu czterech lat dwunastu mężczyzn zobaczyło mój wózek inwalidzki i odeszło. Ale to, co stało się później, zszokowało wszystkich, łącznie ze mną. Nazywam się Iloner Whitmore i to jest historia o tym, jak zostałam odrzucona przez społeczeństwo i znalazłam miłość tak potężną, że zmieniła samą historię. Wirginia, 1856.
Dowiedz się więcej
Historyczne wyroby rzemieślnicze
Terapia rodzinna
Książki historyczne Wirginii
Miałam 22 lata i byłam uważana za gorszą. Moje nogi były bezużyteczne od ósmego roku życia. Wypadek konny złamał mi kręgosłup i przykuł mnie do mahoniowego wózka inwalidzkiego, który zamówił mój ojciec. Ale nikt nie rozumiał: to nie sam wózek inwalidzki czynił mnie niezdolną do małżeństwa. To, co symbolizował: ciężar.
Kobieta, która nie mogła chodzić na imprezy z mężem. Kobieta, która, jak się zdawało, nie mogła mieć dzieci, nie potrafiła prowadzić domu, nie potrafiła wypełniać żadnych obowiązków żony z Południa. Dwanaście oświadczyn, zaaranżowanych przez mojego ojca. Dwanaście odrzuceń, każde brutalniejsze od poprzedniego. Nie może iść do ołtarza. Moje dzieci potrzebują matki, która będzie za nimi biegać.
Dowiedz się więcej
Biżuteria w stylu XIX wieku
Poradnictwo małżeńskie
Projekt wózka inwalidzkiego
Co z tego, że nie możesz mieć dzieci? Ta ostatnia plotka, całkowicie fałszywa, rozprzestrzeniła się lotem błyskawicy w społeczeństwie Wirginii. Niektórzy lekarze spekulowali na temat mojej płodności, nawet mnie nie badając. Nagle nie byłam tylko niepełnosprawna. Uważano mnie za ułomną pod każdym względem, który miał znaczenie dla Ameryki. Kiedy William Foster, gruby, alkoholik i pięćdziesięciolatek, odrzucił mnie, pomimo oferty mojego ojca, by płacić mu jedną trzecią rocznych zysków z naszego majątku. Wsparcie rodziny
Znałam prawdę. Umrę sama. Ale mój ojciec miał inne plany. Plany tak radykalne, tak szokujące, tak całkowicie wykraczające poza wszelkie normy społeczne, że kiedy mi o nich powiedział, byłam pewna, że go źle zrozumiałam. „Wydaję cię za Josiaha” – powiedział – „kowala. On będzie twoim mężem”. Wpatrywałem się w mojego ojca, pułkownika Richarda Whitmore'a, właściciela 50 akrów ziemi i 2100 niewolników, przekonany, że oszalał.
Dowiedz się więcej
Poradnik idealnego ślubu
Podobne powieści historyczne
Porady rodzinne
„Joseph” – wyszeptałem. „Ojcze, Josiah jest niewolnikiem”. „Tak, wiem dokładnie, co robię”. Nie wiedziałem, nikt nie mógł się domyślić, że to desperackie rozwiązanie stanie się największą historią miłosną mojego życia. Ale najpierw opowiem wam o Josiahu. Nazywali go Bestią – ponad dwa metry wzrostu, 159 kilogramów mięśni, efekt lat pracy w kuźni. Badania historyczne
Ręce, które mogły zginać żelazne pręty, twarz, która sprawiała, że dorośli mężczyźni cofali się, gdy tylko wchodził do pokoju. Wszyscy byli przerażeni. Zarówno niewolnicy, jak i ludzie wolni trzymali się od niego z daleka. Biali goście naszej plantacji wpatrywali się w niego i szeptali: „Widziałeś, jaki jest wielki?” Whitors stworzył potwora w kuźni. Ale nikt o tym nie wiedział. Wkrótce miałem się przekonać.
Dowiedz się więcej
Drzewo genealogiczne
Książki o niewolnictwie
Zabytkowe narzędzia kowalskie
Josiah był najżyczliwszym człowiekiem, jakiego kiedykolwiek spotkałem. Mój ojciec wezwał mnie do swojego gabinetu w marcu 1856 roku. Miesiąc po odrzuceniu przez Fostera, miesiąc po tym, jak przestałem wierzyć, że kiedykolwiek będę kimś innym niż samotny, powiedział wprost: „Żaden biały mężczyzna cię nie poślubi, to prawda. Ale potrzebujesz ochrony”. Konsultant ślubny
„Jeśli umrę, majątek przejdzie na twojego kuzyna Roberta. Sprzeda wszystko, da ci grosze i uzależni cię od dalekich krewnych, którzy cię nie chcą”. „Więc zostaw mi majątek” – powiedziałem, mimo że wiedziałem, że to niemożliwe. Prawo stanu Wirginia na to nie pozwala. Kobiety nie mogą dziedziczyć same, a już na pewno nie w tym przypadku. Wskazała gestem mój wózek inwalidzki i nie mogła dokończyć zdania.
Dowiedz się więcej
Kursy kreatywnego pisania
Usługi renowacji mebli
Wystrój wnętrz w stylu kolonialnym
Co więc sugerujesz? Josiah jest tu najsilniejszym mężczyzną. Jest inteligentny. Tak, wiem, że czyta po kryjomu. Nie zdziw się. Jest zdrowy, zdolny i, jak słyszałem, życzliwy, pomimo swojej postury. Nie opuści cię tylko dlatego, że jest prawnie zobowiązany tu zostać. Będzie cię chronił, utrzymywał i troszczył się o ciebie. Wsparcie rodziny.
Logika była przerażająca i niepodważalna. „Zapytałaś go?” – naciskałem. „Jeszcze nie. Chciałem ci powiedzieć pierwszy”. A jeśli odmówię, mój ojciec natychmiast postarzeje się o dziesięć lat. „Wtedy poszukam kogoś innego”.
