Zainab siedziała jak sparaliżowana. Zdrada była obecna, owszem – kłamstwo o jego tożsamości – ale owiana była prawdą, która była o wiele bardziej bolesna. Nie był żebrakiem z przeznaczenia; był żebrakiem z wyboru, człowiekiem żyjącym w piekle, które sam sobie narzucił.
„Ogień” – wyszeptała. „Aminah wspomniała o ogniu”.
„Moja przeszłość,
Następny »
