„Nie, jeśli załatwimy to jak należy” – obiecałam. „Idź się przespać. Jutro weźmiemy się do pracy”.
Siedziałam w ciemnym salonie, ekran laptopa świecił mi na niebiesko. Zalogowałam się na konto do zarządzania skrzynką pocztową. I rzeczywiście, w połowie października dotarła do mnie paczka od Martina Lestera. Byłam w jakimś odległym miejscu i nie sprawdziłam, co się z nią dzieje.
Następnie zaczęłam szukać informacji o Dianie Lester.
Znałam ją jako zimną, zapatrzoną w swój status kobietę. Ale internet ujawnił jej nieznane dotąd oblicza. Sprawdziłam publiczne rejestry. Martin był jej trzecim mężem.
Mąż 1: Zginął w wypadku na łodzi. Wypłata z ubezpieczenia na życie: wysoka.
Mąż 2: Zmarł na nagły zawał serca. Wypłata z ubezpieczenia na życie: wysoka.
Mąż 3: Martin. Zawał serca.
Ma pewien typ, pomyślałam, czując falę mdłości w żołądku.
Potrzebowałam pomocy. Sięgnęłam po telefon i wysłałam wiadomość do Glenna, emerytowanego ochroniarza, z którym pracowałam lata temu w niebezpiecznym miejscu w Wenezueli. Był typem człowieka, który potrafi znaleźć igłę w stogu siana, pod warunkiem, że stog siana jest cyfrowy.
Konieczne jest dokładne śledztwo w sprawie celu. Być może seryjnego mordercy/oszusta. Sprawa osobista.
Odpowiedź Glenna nadeszła trzy minuty później. Są święta, Denise. To musi być coś wyjątkowego.
To dotyczy mojego dziecka, odpisałam.
Dobrze. Wyślij imię.
O 3 nad ranem Glenn wysłał mi plik. Diana miała długi hazardowe — ogromne długi. Ponad 150 000 dolarów w kasynach w Oklahomie. Ubezpieczenie na życie Martina było warte 500 000 dolarów, ale do tej pory nie wypłacono odszkodowania, ponieważ firma ubezpieczeniowa wciąż zwlekała ze śledztwem.
To był jej słaby punkt. Pilnie potrzebowała pieniędzy.
Aby kontynuować czytanie, kliknij przycisk (DALEJ 》) poniżej!
