„21:00: Ochroniarz z nocnej zmiany zostaje zwolniony. Budynek będzie pusty”. „21:15: Zablokujcie główne windy i zamknijcie klatkę schodową na dwunastym piętrze”. „21:30: Przyparć ją do muru w północnym korytarzu. Pokażcie jej dokumenty bankowe. Jeśli potajemnie zgodzi się być moją, zapłacę rachunek szpitalny jej matki. Jeśli będzie się opierać, zamknijcie ją w nieaktywnym archiwum, dopóki nie zrozumie, kto tu rządzi”.
Sofia zerknęła na zegar ścienny. Była 21:10.
Lodowy pot spływał jej po karku. W mgnieniu oka zrozumiała kradzież czerwonego szalika, publiczne upokorzenia, które miały obniżyć jej poczucie własnej wartości i sprawić, że poczuje się bezbronna, i idealną pułapkę, która zastawiała na nią pułapkę w tej właśnie chwili.
Ciężkie kroki w przeszklonym korytarzu. Nagle metaliczny dźwięk przeciął ciszę w biurze.
Ding. Prywatna winda na końcu korytarza właśnie wjechała na dwunaste piętro. Sofia gwałtownie upuściła notes. Jej ręce drżały tak bardzo, że o mało nie przewróciła małej lampki. Usłyszała nieomylny stukot włoskich butów na marmurowej podłodze recepcji. To był on. Przybył wcześniej.
Instynkt przetrwania, wykuty latami ciężkiej pracy i poświęceń dla rodziny, nagle się obudził. Sofia nie zamierzała paść ofiarą psychopaty w garniturze i krawacie. Jej twarz, zalana łzami paniki, stwardniała od niezłomnej determinacji.
Mocno ścisnęła telefon komórkowy. Szybkimi ruchami pstryknęła zdjęcia każdej strony notesu, skradzionych zdjęć z szuflady i czerwonego szalika poplamionego jego wodą kolońską.
Kroki były coraz bliżej. Mateo szedł powoli, lekko powłócząc nogami, delektując się chwilą. Sofia usłyszała dźwięk zamykanych od środka szklanych drzwi wejściowych. Byli sami.
„Sofio… kochanie, możesz już przestać udawać” – rozległ się głos Mateo, przepełniony udawanym uczuciem słodyczy, które przyprawiło ją o dreszcze. „Wiem, że tu jesteś. Nie musisz już sprzątać śmieci”.
Sofia przykucnęła i, poruszając się bezszelestnie dzięki gumowym podeszwom znoszonych trampek, wymknęła się z biura zarządu akurat w chwili, gdy Mateo skręcił za róg w przeciwległy korytarz.
