Na komisariacie wyśmiewano osiemdziesięcioletniego mężczyznę i nawet nie chciano przyjąć jego skargi. Funkcjonariusze nie zdawali sobie jednak sprawy, kim naprawdę jest ten starszy pan ani co się wydarzy, gdy komendant wejdzie do biura.

Na zdjęciu był młody porucznik.
„Kto to?” – zapytał cicho.
„Mój syn.”

Korytarz zamilkł. Komendant powoli podniósł wzrok na starca. W jego oczach pojawił się ból.
„To ten porucznik… ten, który uratował nas podczas wojny.”

Powoli uklęknął przed starcem:
„Rzucił się na granat, żeby nas chronić. Było nas dziesięcioro. Wszyscy żyjemy dzięki niemu.”

Policjanci milczeli. Przed nimi stał ojciec bohatera, a oni potraktowali go tak lekceważąco.