Na ślubie mojej córki jej narzeczony pochylił się z zadowolonym uśmiechem: „Zapłać pięćdziesiąt tysięcy dolarów albo zniknij z naszego życia na zawsze”. Moja córka nawet nie drgnęła – chłodno zasugerowała, żebym zaczął przygotowywać się do samotnego pokoju w domu starców. Poczułem, jak płonie we mnie złość, ale nie podniosłem głosu. Spokojnie upiłem łyk szampana i uśmiechnąłem się. „Zapomniałeś o jednym”. Kilka minut później muzyka ucichła, rozległy się szepty, a idealne wesele popadło w chaos.

Rozdział 1: Niewidzialna książeczka czekowa
Ocean Atlantycki rozbijał się o dziewiczo białe piaski mojej prywatnej posiadłości w Hamptons – rytmiczny, grzmiący dźwięk, który zazwyczaj przynosił mi ukojenie. Dziś jednak brzmiał jak jednostajny dźwięk kasy fiskalnej.

Stałem na trawertynowym balkonie głównego domu, patrząc w dół na spektakl, za który zapłaciłem. To była scena jak z magazynu – a może gorączkowy sen o przesadzie. Ogromny namiot, okryty białym jedwabiem sprowadzonym z Mediolanu, powiewał na morskiej bryzie. Tysiące kalii, przywiezionych tego ranka z Ekwadoru, zdobiły alejkę wiodącą ku wodzie.