Najprzystojniejszy chłopak w szkole zaprosił swoją otyłą koleżankę do wolnego tańca, licząc na to, że ją wyśmieje, ale gdy tylko wyszli na parkiet, cała sala była w szoku na widok tego, co się stało…
Bal maturalny w szkolnej sali gimnastycznej rozpoczął się jak setki innych: z sufitu zwisały ciepłe lampki choinkowe, ściany zdobiły czarno-złote balony, muzyka grała cicho, a dziewczyny w długich sukienkach ostrożnie podciągały rąbki, żeby się nie potknąć.
Lena stała z boku, przy stoliku z drinkami, obserwując, jak jej koleżanki śmieją się i robią zdjęcia. Od lat wiedziała, że na tego typu imprezach prawie nie ma dla niej miejsca. Jej koledzy z klasy przyzwyczaili się do tego, że jest obiektem żartów.
W szkole nazywali ją różnie. Czasem szeptali „grubasku”, czasem głośno się śmiali za jej plecami, a czasem któryś z chłopców demonstracyjnie wołał: „Uważaj, idzie Lena, podłoga się zapadnie”.
Dawno temu nauczyła się udawać, że nie słyszy. Na początku bolało, potem zaczęło ją to wkurzać, a później po prostu męczyć. Postanowiła jednak pójść na zakończenie roku, bo przecież takie wydarzenie zdarza się tylko raz w życiu.
Wybrała prostą, ciemnozieloną sukienkę. Bez brokatu i ozdóbek, tylko skromną, schludną sukienkę. Mama pomogła jej ułożyć włosy, a Lena sama założyła swoje zwykłe okulary i cicho powiedziała sobie przed lustrem, że tego wieczoru nie będzie się spieszyć.
Muzyka się zmieniła, a konferansjer zapowiedział wolny taniec. Pary zaczęły wchodzić na parkiet. Dziewczyny uśmiechały się nieśmiało, chłopcy poprawiali kurtki, a sala wypełniła się delikatnym kołysaniem.
