Udawał, że jest sparaliżowany i porusza się na wózku inwalidzkim, aby sprawdzić swoją egoistyczną narzeczoną, lecz to jego gosposia udzieliła mu najważniejszej lekcji w życiu.

Napiętą atmosferę przerwało delikatne pukanie.

Do pokoju weszła Emma — gospodyni pracująca w domu od pięciu lat. Niosła śniadanie przygotowane dokładnie tak, jak lubił Daniel.

Jej uniform był nieskazitelny, ruchy spokojne, a spojrzenie pełne szacunku.

Sofia skrzywiła się na jej widok.

— Skoro już tu jesteś, zmień natychmiast pościel — powiedziała chłodno, jakby mówiła do rzeczy, nie do człowieka.

Daniel zauważył, że dłonie Emmy lekko drżą — szorstkie od lat pracy. Natychmiast zwrócił Sofii uwagę, prosząc, by okazywała więcej szacunku.

Ta tylko przewróciła oczami i wróciła do telefonu.

W tym momencie coś w Danielu pękło.