Nazwa, która zmieniła wszystko
Sędzia powoli otworzył kopertę. Początkowo wyjmował dokumenty ze spokojnym, obojętnym wyrazem twarzy, jak to się robi, gdy nie spodziewa się, że cokolwiek podważy jego przekonania. Ale potem jego wzrok zaczął poruszać się trochę szybciej, potem wolniej, a w końcu całkowicie się zatrzymał. Subtelna zmiana przetoczyła się przez salę sądową, cisza, która nie tylko unosiła się w powietrzu, ale ją przenikała, nagle uświadamiając wszystkim, że coś się zmieniło.
Julian lekko pochylił się do przodu, a między jego brwiami pojawił się lekki grymas. „Co? To tylko papierkowa robota”. Sędzia uniósł głowę, a w jego wyrazie twarzy pojawiło się coś innego. „Panie Reeves… czy wie pan, na czyje nazwisko wystawiono oryginalne dokumenty rejestracyjne pańskiej firmy?”
Julian zaśmiał się krótko, pogardliwie, jakby odpowiedź była zbyt oczywista, by ją kwestionować. „Ja, oczywiście”. Kobieta pokręciła głową, spokojnie i bez pośpiechu. „NIE”. To jedno słowo miało taką wagę, że przyciągnęło uwagę wszystkich obecnych.
